من هیچ وقت از طرفدارهای بازی امیر نوری نبودم. در اوج محبوبیتش هم به نظرم بازیگر توانمند و یا حتی بامزهای نبود. ولی باید اعتراف کنم که من یکی از بزرگترین لذتهای زندگیم را به ایفای نقشش در سریال "بدون شرح" مدیونم. وقتی همان طور که پشت دکهاش نشسته بود به امیر جعفری چیپس و دوغ تعارف کرد و در جواب صورت درهمکشیدهی امیر جعفری توصیه کرد: "خوشمزه است. تو یک بار امتحان کن". من هم یک بار امتحان کردم و یک عمر مشتریاش شدم. چندین سال بود به دلیل عدم دسترسی به دوغهای جانانه ایران از این لذت بزرگ محروم بودم. ولی این روزها که برگشتم رسماً دارم خودکشی میکنم و هر بار که با تمام سلولهایم دارم از ترکیب طعمهای چیپس و دوغ لذت میبرم دعا به جون امیر نوری میکنم. گاهی وقتها لذت برگشتن به خانه، در همین خوشیهای کوچک و مسخره است.
| Design By : Night Melody |
فصل ديگر زندگی من در يك جزیره جنوبی در ميان آبهاي اقيانوس آرام رقم ميخورد و اين گاهنوشتهها را به سه دليل مينگارم؛
اول برای عزیزانم که بدانند ما در اين زندگي جديد چگونهايم و خاطراتم را با آنها شریک شوم.
دوم برای دوستانی که چون ديروز من در مسير ادامه تحصيل و يا مهاجرت، در صفحههاي اين دنياي مجازي پي واقعيتها ميگردند.
و سوم برای بيان آنچه که از فرهنگ مردم این جزیره برایم زیباست و براي زنده کردن آن نگاه انسانی که معتقدم در ایران امروز ما به دست فراموشی سپرده شده است.
