خب به نظر می‌رسد پیروزی قاطع از آن ادامه‌ی وبلاگ‌نویسی است  

اکثریت قریب به اتفاق دوستان گزینه‌ی "دو و سه" را انتخاب کرده‌اند، در نتیجه اگر اجازه بدهید من از بین این دو گزینه، گزینه‌ی 2، یعنی حفظ این وبلاگ برای مخاطبان گروه اول و نقل مکان به وبلاگ جدید را انتخاب می‌کنم. ولی قول می‌دهم که هر چه در اینستا نوشتم و به درد وبلاگ می‌خورد را هم در آنجا کپی کنم.

شرمنده اگر این جابجایی باعث زحمت است، ولی حالا که دستم را باز گذاشته‌اید ادامه‌ی این وبلاگ را به چند دلیل انتخاب نمی‌کنم. اول اینکه بلاگفا اذیت می‌کند. دوستان وبلاگ‌نویسی که با بلاگفا کار کرده‌اند می‌دانند چه می‌گویند. نه تنها دیگر قابل اعتماد نیست، که در مقایسه با سایر سرویس‌ها، امکانات بسیار محدودی را در اختیار شما می‌گذارد. در این سال‌ها، سرویس‌های دیگر امکانات زیادی را به خدماتشان اضافه کرده‌اند، ولی بلاگفا هیچ تغییر رو به جلویی نداشته است.

دوم دوستانی که به خاطر مطالب نیوزیلند به این وبلاگ می‌آیند گیج می‌شوند. باید در میان انبوه مطالبی که دیگر به نیوزیلند مربوط نیست دنبال اطلاعات مورد نظرشان بگردند. اغلب هم توجهی به طبقه‌بندی ستون کناری وبلاگ نمی‌کنند و چون در یکی دو پست اول مطالبشان را پیدا نمی‌کنند سؤالات تکراری سرازیر می‌شود. زحمت دوسویه است برای آنها و من. 

و سوم اینکه این وبلاگ برای من به نوعی یادآور خاطرات دوره‌ای خاص از زندگی‌ام است. یک جورهایی انگار دلم می‌خواهد دست نخورده و متعلق به همان دوران باقی بماند. حتی دلم نمی‌آید برای تنوع هم که شده دست به ترکیب ظاهری‌اش بزنم. مثل خانه‌ی قدیمی پدربزرگ‌ها که اگرچه می‌دانیم نیاز به بازسازی و تغییر دارد، ولی دلمان نمی‌آید کاغذدیواری‌های کهنه‌اش را که هزار خاطره‌ی کودکی ما را در خود پیچیده از دیوار بکنیم. فکر کنم بدانید چه می‌گویم.

برای همین، اگرچه اینجا را نگه می‌دارم، ولی می‌خواهم کوچ کنم به خانه‌ی دیگری برای ثبت فصل‌هایِ بعدی. چند وقت پیش یکی از خوانندگان خوب این خانه، سرویس بیان را به من معرفی کرد. رفتم گشتی در آن زدم و دیدم چقدر امکاناتش بیشتر، حرفه‌ای‌تر، و در عین حال کاربردی‌تر است. مثلاً آپلود کردن عکس در بیان کار بسیار ساده‌ایست، و این یکی از نقایص وبلاگ‌نویسی برای من را برطرف می‌کند. پیش‌نمایش دارد، و نظرسنجی و قر و فر. فقط ایموجی ندارد که خب برای من خیلی گزینه‌ی پرکاربردی نبود. خلاصه همان جا لانه کردم. یک دستی به اطراف و اکنافش کشیدم و پیشاپیش یکی دو پست از اینستا را هم گذاشتم که وفای به عهد کرده باشم. دیگر فکر کنم وقتش شده باشد که دعوت‌تان کنم اگر زحمتی نیست تشریف بیاورید منزل جدیدم. سردر خانه نوشته‌اند "نگاره". آدرسش  negaareh. blog .ir  است.

زحمت برداشتن فاصله‌ها از آدرس می‌افتد گردنتان. هر کاری کردم نتوانستم آدرس (لینک) درست وبلاگ جدید را بگذارم. بلاگفا به سرویس "بیان" آلرژی دارد. همه‌ی لینک‌ها به/از بیان را فیلتر می‌کند. به خاطر همین وقتی آدرسش را (بدون فاصله) در متن پست یا کامنت درج می‌کنم اجازه‌ی ثبت نمی‌دهد. این هم از روش‌های فوق‌حرفه‌ای حضرات بلاگفاست برای جلوگیری از جذب وبلاگ‌نویسان به سرویس رقبا. 

و اینکه خیلی خیلی ممنونم از همه‌ی شما نازنینان بابت بودنتان و نظراتتان، و همین‌طور از آن دوست عزیزی که پیشنهاد طراحی رایگان سایت به من داد. لطفتان مستدام همراهان خوب. در "نگاره" از این پس میزبان شما نازنینان خواهم بود.  

نوشته شده در جمعه دوازدهم شهریور ۱۳۹۵ساعت 0:28 گاه‌نوشته‌هاي مریم | |