غير از پستهاي قبلي وبلاگ كه نيست و نابود شدند، دو سه تا پست طولاني ثبت موقت داشتم كه منتظر فرصتي براي اديت نهاييشون بودم قبل از انتشار. در دوران كماي نابهنگام بلاگفا همهشون پريدهاند. پستهايي بودند در مورد دلايل برگشتمون به ايران، حس خودم در روزهاي اول برگشت، از آن طرف خط (2) و چهار پنج تا پست كوچك و بزرگ ديگه كه احتمالاً الان خاكسترشون در منطقه خلاء مگابايتي* غوطهوره. غصهام شده بود كه چطوري همه اونا رو دوباره بنويسم. قسمتي از محتواي پستهايي كه نوشته بودم رو حتي يادم هم نمياد. با اين كه ميدونستم احتمال برگشت مطالب صفره، ولي همين جوري خوشباورانه دلم ميخواست فكر كنم كه اگه منتظر بشم، پستهاي پريده برميگردند سر جاشون. به نظرم بلاگفا خيلي غيرحرفهاي عمل كرد. بايد قبل از اين اقدام هنرمندانهاش در انتقال سرور، حداقل يك اطلاع رساني عمومي به نويسندههاي وبلاگ ميكرد تا خودشون از مطالب وبلاگشون بكآپ بگيرند. عجالتاً كه چارهاي نيست. بايد دوباره نوشت. البته تا جايي كه وقت و حوصلهاش باشه. .......... پاورقي: اين يك اصطلاح صددرصد ساختگي و خلقالساعه است. سرسوزني هم معنا و مبناي علمي نداره. گفتم كه در جريان باشيد. يعني اينقدر كه ما عادت كرديم هر چيزي رو بدون تحقيق و بررسي فقط دست به دست، صفحه به صفحه، موبايل به موبايل منتشر كنيم، هيچ تعجب نميكنم اگر دو روز ديگه در يكي از همين صفحات مجازي يك پست علمي! در تعريف منطقه خلاء مگابايتي ببينم. من كه ديگه داشتم خودمو براي مراسم چهلم بلاگفاي مرحوم آماده ميكردم و سعي داشتم رخت عزاي آرشيو از دست رفتهام رو كم كم از تن بدر آرم. ولي ظاهراً كه به مدد تلاشگران بلاگفا، اين وبلاگ همچنان ميتونه به حيات خودش ادامه بده. گرچه هنوز علائم حياتيش به طور كامل برنگشته. لينكهاي وبلاگ كار نميكنه. بخش زيادي از نظرات خوانندگان پريده. دسترسي به نوشتههاي قبلي از طريق صفحه وبلاگ مقدور نيست. پستهاي سالهاي 93 و 94 حتي براي خودم هم در قسمت مديريت وبلاگ موجود نيست. اين يعني، پستهاي اخيري كه نصفه نيمه نوشته بودم هيچ كدام نيستند. ولي خب، همينقدر كه بلاگفا دچار مرگ مغزي نشد و آرشيوم از بين نرفت خداوند متعال را شاكريم. حالا چيا ميگفتيم اصلاً قبل اغما؟
| Design By : Night Melody |
فصل ديگر زندگی من در يك جزیره جنوبی در ميان آبهاي اقيانوس آرام رقم ميخورد و اين گاهنوشتهها را به سه دليل مينگارم؛
اول برای عزیزانم که بدانند ما در اين زندگي جديد چگونهايم و خاطراتم را با آنها شریک شوم.
دوم برای دوستانی که چون ديروز من در مسير ادامه تحصيل و يا مهاجرت، در صفحههاي اين دنياي مجازي پي واقعيتها ميگردند.
و سوم برای بيان آنچه که از فرهنگ مردم این جزیره برایم زیباست و براي زنده کردن آن نگاه انسانی که معتقدم در ایران امروز ما به دست فراموشی سپرده شده است.
