من كه ديگه داشتم خودمو براي مراسم چهلم بلاگفاي مرحوم آماده ميكردم و سعي داشتم رخت عزاي آرشيو از دست رفتهام رو كم كم از تن بدر آرم. ولي ظاهراً كه به مدد تلاشگران بلاگفا، اين وبلاگ همچنان ميتونه به حيات خودش ادامه بده. گرچه هنوز علائم حياتيش به طور كامل برنگشته. لينكهاي وبلاگ كار نميكنه. بخش زيادي از نظرات خوانندگان پريده. دسترسي به نوشتههاي قبلي از طريق صفحه وبلاگ مقدور نيست. پستهاي سالهاي 93 و 94 حتي براي خودم هم در قسمت مديريت وبلاگ موجود نيست. اين يعني، پستهاي اخيري كه نصفه نيمه نوشته بودم هيچ كدام نيستند. ولي خب، همينقدر كه بلاگفا دچار مرگ مغزي نشد و آرشيوم از بين نرفت خداوند متعال را شاكريم. حالا چيا ميگفتيم اصلاً قبل اغما؟ 
| Design By : Night Melody |
فصل ديگر زندگی من در يك جزیره جنوبی در ميان آبهاي اقيانوس آرام رقم ميخورد و اين گاهنوشتهها را به سه دليل مينگارم؛
اول برای عزیزانم که بدانند ما در اين زندگي جديد چگونهايم و خاطراتم را با آنها شریک شوم.
دوم برای دوستانی که چون ديروز من در مسير ادامه تحصيل و يا مهاجرت، در صفحههاي اين دنياي مجازي پي واقعيتها ميگردند.
و سوم برای بيان آنچه که از فرهنگ مردم این جزیره برایم زیباست و براي زنده کردن آن نگاه انسانی که معتقدم در ایران امروز ما به دست فراموشی سپرده شده است.
