فصل ديگر زندگي

خیلی خبر خوشایندیه، صبح به صبح هم که Google reader رو باز می‌کنم هی یادآوری میکنه که خانم جان خبر داری ما اول جولای کرکره رو می‌کشیم پایین؟ بله، خبر داریم، خبر داشتیم. ولی چه کنیم که هنوز محل مناسب پیدا نکرده بودیم. چند تا خانه رو دیده بودیم، ولی هیهات که هیچ کدام جای این گوگل عزیز رو نمی‌گرفت. بالاخره هفته پیش با معرفی همسایه شمالی یک جای گرم و نرم پیدا کردم. چند ساعتی نشستم اسباب اثاثیه مو کامیون کامیون از این طرف جمع و در محل جدید پهن کردم.

شنیدید میگن اسباب‌کشی از یک خانه تازه راحت‌تر از جابجا کردن یک زندگی سی ساله است؟ حکایت منه. چند ساعتی طول کشید این وبلاگ‌تکونی. یک سری وبلاگ حذف کردم، یک سری فید اضافه کردم، طبقه‌بندی‌هایم را عوض کردم و خلاصه 4-5 ساعت طول کشید تا دست و پایم را از Google Reader جمع کنم و توی Netvibes جاگیر بشوم.

بد جایی نیست. از فیدلی و امثالهم خیلی بهتره. ولی همچنان گوگل نمیشه. دلیل عادت به جای مألوف را که بگذاریم کنار، تو این یک هفته‌ای که هر دو رو با هم رصد می‌کردم متوجه شدم که Netvibes در خواندن متن‌های فارسی‌ای که در متن‌شان از اشکال یا کلماتی با حروف لاتین استفاده کرده‌اند مشکل داره. در واقع مشکل راست‌چینی متن داره و در ضمن سرعتش در آپدیت کردن فیدها به نسبت گوگل پایین‌تره. مضاف بر این که همچنان کار کردن با گوگل از بقیه RSS Readerها ساده‌تر و خوشایندتره.

چه کنیم که ناگزیریم از جابجایی! خدا از سر تقصیرات گوگل بگذره که سر سیاه زمستون ما رو آواره این خانه به آن خانه کرد. گوگل جان هنوز وقت هست. بیا و از خر شیطون پیاده شو! به قول شاعر "مجبور نیستی که بمانی ... ولی نرو".

..........

پاورقی: عنوان پست و مصرع آخر، بیتی از اشعار "مهدی فرجی" است.

نوشته شده در دوشنبه سوم تیر ۱۳۹۲ساعت 17:31 گاه‌نوشته‌هاي مریم | |

Design By : Night Melody