گرچه در آن نقطه اعتدال بهاری، که سالی تحویل میشود، زندگی هیچ کدام از ما متحول نمیشود؛ گرچه نمیتوانیم در لحظه گذر از سال کهنه، آنچه نباید را همان جا بتکانیم؛ گرچه همه شادیها و غصههایمان، داشتهها و نداشتههایمان، خواستهها و
نخواستههایمان، خوبیها و بدیهایمان با ما به سال بعد و فردا و فرداها میآیند؛ گرچه خودمان هرگز در یک نقطه بیبازگشت نو نمیشویم؛ اما سال نوتان مبارک همه عزیزان دور و نزدیک! دعا میکنم این پیوستار بیتحویل، دست کم در سیصد و شصت و پنج روز آینده، برایتان بر مدار نیکی و خوشی بگردد.
نوشته شده در پنجشنبه یکم فروردین ۱۳۹۲ساعت
14:13 گاهنوشتههاي مریم | |
| Design By : Night Melody |
:: در جملات زیر، فعل گذشته بنشانید لطفاً ::
فصل ديگر زندگی من در يك جزیره جنوبی در ميان آبهاي اقيانوس آرام رقم ميخورد و اين گاهنوشتهها را به سه دليل مينگارم؛
اول برای عزیزانم که بدانند ما در اين زندگي جديد چگونهايم و خاطراتم را با آنها شریک شوم.
دوم برای دوستانی که چون ديروز من در مسير ادامه تحصيل و يا مهاجرت، در صفحههاي اين دنياي مجازي پي واقعيتها ميگردند.
و سوم برای بيان آنچه که از فرهنگ مردم این جزیره برایم زیباست و براي زنده کردن آن نگاه انسانی که معتقدم در ایران امروز ما به دست فراموشی سپرده شده است.
فصل ديگر زندگی من در يك جزیره جنوبی در ميان آبهاي اقيانوس آرام رقم ميخورد و اين گاهنوشتهها را به سه دليل مينگارم؛
اول برای عزیزانم که بدانند ما در اين زندگي جديد چگونهايم و خاطراتم را با آنها شریک شوم.
دوم برای دوستانی که چون ديروز من در مسير ادامه تحصيل و يا مهاجرت، در صفحههاي اين دنياي مجازي پي واقعيتها ميگردند.
و سوم برای بيان آنچه که از فرهنگ مردم این جزیره برایم زیباست و براي زنده کردن آن نگاه انسانی که معتقدم در ایران امروز ما به دست فراموشی سپرده شده است.
