من میدانم که جستجوی اطلاعات در موردی که هیچ ذهنیت و پیشزمینهای نسبت به آن ندارید، آن هم به زبان انگلیسی کار دشواری است؛ ولی باور کنید که اگر قصد مهاجرت، کار، ادامه تحصیل و یا حتی مسافرت به کشور دیگری را دارید این کار ضرورت دارد. و تنها چیزی هم که نیاز دارد زمان است و دقت. در کل، این مسیری است که نیازمند تلاش و پشتکار خاصی است؛ پس برنامهریزی کنید؛ اگر مشکل زبان دارید روی زبانتان کار کنید؛ برای اطلاعاتی که میخواهید وقت بگذارید؛ در سایتها پرسه بزنید و منابع رسمی را زیر و رو کنید؛ و حتماً با افراد مرتبط و مسئول تماس بگیرید. آنها پاسخ شما را به خوبی میدهند. دست کم نیوزیلند در این موارد خیلی خوب است. نیوزیلند کشوری است که شما جزئیترین اطلاعات مورد نیازتان را به صورت کاملاً دقیق و شفاف میتوانید در سایتهای مرتبط با موضوع پیدا کنید و یا در مواردی که برایتان جای سؤال دارد با آنها از طریق ایمیل مکاتبه کنید. سؤال هم بپرسید، هر چقدر دلتان خواست از من سؤال بپرسید. فقط میشود قبل از پرسیدن سؤالاتتان یادتان باشد که: 2. اطلاعاتی که من به مدد حافظهام به شما بدهم ممکن است آن طور که باید و
شاید دقیق و کامل نباشد، بخصوص وقتی که مشمول مرور زمان شده باشد. 3. شما تنها فردی نیستید که آن سؤال را دارید. گاهی مکرراً پاسخ دادن به سؤالات تکراری آن هم در شرایطی که آن اطلاعات در منابع بهتر و در دسترستری موجود است واقعاً کار سختی است. برخی از دوستان سؤالاتی میپرسند که واقعاً منابع اطلاعاتی بهتری از تجربیات محدود یک وبلاگنویس در موردش وجود دارد. در سایتهای رسمی مربوطه، مثل سایت مهاجرت، یا سایت دانشگاه مورد نظر یا حتی یاهو اطلاعات با جزئیات کامل و دقیقی وجود دارد. به عنوان مثال، دوستان زیادی در خصوص پروسه پذیرش یا گرفتن اسکالرشیب پرسیدهاند. هر دانشگاه –و واقعاً هر دانشگاه- شرایط و رویههای خودش را دارد. مدارک مورد نیازش، معیارهای ارزیابیاش، پروسههای اداریاش و مدت زمان آن برای هر دانشگاه متفاوت است. به علاوه، کلیه اطلاعات مورد نیازتان را میتوانید در سایت همان دانشگاه بیابید. و در کل میخواستم خواهش کنم که، 1. در وهله اول در سایتهای رسمی به دنبال اطلاعات، به ویژه اطلاعات حقوقی، اداری و مالی باشید. در قسمتهای اصلی سایت و یا در قسمت سؤالات متداول (FAQ) و اگر سؤال مشخصتری در خصوص شرایطتان دارید به آنها ایمیل بزنید. باور کنید اطلاعاتی که از این طریق به دست میآید بسیار قابل اتکاءتر است. با لحاظ کردن این چند خواهش دوستانه، اگر همچنان سؤالی داشتید که پاسخ من بتواند کمکی کند با کمال میل به آنها پاسخ خواهم داد. خیلی خوب میدانم که در این موقعیتها آدم چقدر با ابهام وسؤال رو به رو میشود و چقدر نیاز دارد به کسی که به او اطلاعات و دلگرمی بدهد و مسیر را برایش روشنتر کند. بیشک اگر این کار از دست من بربیاید دریغ نمیکنم.
1. اطلاعات من محدود به شرایط خاص خودم و همسرم و نهایتاً تنی چند از دوستان است. امکان آن که از همه شرایط، همه دانشگاهها و همه انواع ویزاها مطلع باشم واقعاً مقدور نیست. در بسیاری از موارد، اگر بخواهم پاسخ شما را بدهم مستلزم این است که من هم مثل خود شما بروم آن اطلاعات را در سایت مربوط به آن موضوع بخوانم. کاری که خود شما با انگیزه و دقت بیشتری میتوانید انجام دهید.
2. اول پستهای وبلاگ را بخوانید و بعد سؤالاتتان را مطرح کنید. پاسخ بسیاری از سؤالاتتان را میتوانید در پستهای قبلی این وبلاگ و یا وبلاگهای دیگر و به طور جزئیتر در پاسخ به سؤالات کامنتی سایر دوستان پیدا کنید.
3. از پرسیدن سؤالاتی مثل این که "اگر شما جای من بودید چه کار میکردید و چه تصمیمی میگرفتید؟"، "ماندن بهتر است یا رفتن؟"، "آیا از زندگی در آنجا راضی هستید؟" اجتناب کنید. این واقعاً سؤالی نیست که من یا هر کس دیگری بتواند به شما جواب بدهد. غیر از مسئولیت سنگینی که چنین جوابی به عهده آدم میگذارد، من واقعاً از جزئیات و ابعاد مختلف زندگی شما اطلاعی ندارم. هیچ کس بهتر از خود شما نمیتواند بر اساس اطلاعاتی که دارد در این مورد تصمیم بگیرد. دوستانی که اینجا دارند زندگی می کنند هم گاهی بعد از چند سال نمیدانند ماندن برایشان بهتر است یا برگشتن و یا رفتن به یک کشور دیگر. بارها تصمیمشان عوض میشود و گاهی یک زوج روی این موضوع توافق نظر ندارند. این تصمیم به پارامترهای زیادی بستگی دارد و انصافاً نمیشود با اطلاعات چند خطی در یک کامنت در این مورد نظر داد.
4. درباره ورود غیرقانونی و پناهندگی از من نپرسید، همچنین در مورد وکلای مهاجرت. صادقانه هیچ اطلاعاتی در خصوص این موارد ندارم.
5. و اینکه هستند دوستانی که سؤال میپرسند، ولی هیچ رد و اثری از خودشان به جا نمیگذارند. در یک کامنت خصوصی که قابل انتشار نیست سؤال میپرسند و نه آدرس ایمیلی از خودشان میدهند و نه آدرس وبلاگی.
| Design By : Night Melody |
