بله، بله، اين همان پست موعود است كه خيلي از دوستان مدت‌ها منتظرش بودند، ولي واقعاً نوشتنش كار نفس‌گيري بود. گمان نمی‌کردم اینقدر سخت باشد. خود من زماني كه سايت‌ها و وبلاگ‌ها را به دنبال هزينه‌هاي واقعي زندگي در نيوزيلند مي‌جويدم، به اطلاعات پراكنده‌اي بر مي‌خوردم كه گرچه مفيد بودند، ولي هيچ كس آخرش نمي‌گفت چند؟ و من هميشه آه از نهادم بلند مي‌شد كه بابا بالاخره ماهي چقدر لازم است براي زندگي در آن بلاد. حالا دوستاني هستند كه همين سؤال را از من مي‌پرسند و من هر چه فكر مي‌كنم مي‌بينم واقعاً نمي‌شود گفت چند. گفتنش همچين گردن‌گير است. شنیدید می‌‌گویند به تعداد آدم‌ها راه برای رسیدن به خدا هست! اینم همونه. به تعداد آدم‌ها راه هزينه كردن بودجۀ ماهيانه هست. سليقه آدم‌ها، انتظاراتشان، تعداد خانوار، عادت‌ها و خيلي عوامل ديگر در تعيينش دخالت دارند.
ولي به هر حال من مي‌خواهم دل را به دريا بزنم و بگويم چند، آن‌هم بر اساس تجربيات شخصي خودمان. شايد اينجوري آن آه‌هايي كه من مي‌كشيدم را دوستان نكشند. چون مي‌دانم هر چقدر هم كه آدم اطلاعات و قیمت اجناس را داشته باشد، نمي‌تواند به يك عدد كلي برسد. ولي قبل از اينكه اين عدد را سرلوحه اهداف مالي‌تان كنيد، لطفاً به پيش‌فرض‌هايي كه بر آن مترتب مي‌شود دقت كنيد:

۱. اين مبلغ، بيشتر يك عدد حداقلي‌ست و فقط شامل اصلي‌ترين و جاري‌ترين هزينه‌هاي زندگي است. نتيجه اينكه زياد شامل بَرج‌هاي زندگي مثل تفريحات، خريدهاي تفنني، خريد برخي لوازم و همچنين هزينه‌هاي پيش‌بيني نشده مثل تعميرات، هزينه‌هاي درماني و قس علي هذا نمي‌شود.
۲. هزينه‌ها براي يك زندگي دونفره طرح شده‌اند. شما عدد واقعي‌تر را بسته به تعداد و با توجه به ملاحظات دیگر، با ضرب و تقسيم به دست آوريد. 
۳. هستند كساني كه با كمتر از اين مبلغ هم دارند به راحتي زندگي مي‌كنند و همچنين كساني كه دو برابر اين ميزان هم كفاف دخل و خرجشان را نمي‌دهد.
۴. اين اعداد كاملاً تقريبي است و بنا بر هزار يك دليل مي‌تواند بالا و پايين شود؛ اينكه سبد خانوارتان شامل چه اقلامي است و چه جور هزينه‌هايي را شامل مي‌شود، چه سطحي از زندگي را براي خودتان قابل قبول مي‌دانيد، اينكه به قصد مهاجرت بياييد يا تحصيل، اينكه به دنبال چه جور خانه‌اي و با چه مشخصاتي هستيد، اهل زندگي اشتراكي با چند نفر ديگر باشيد يا نباشيد، حتي اينكه شما چه برندي از محصولات غذايي را انتخاب مي‌كنيد، همه و همه باعث ايجاد تفاوت‌هايي چشمگير در هزينه‌هاي ماهيانه شما مي‌شود. 
۵. شهري كه به آن عزيمت خواهيد كرد، در تعيين بودجۀ ماهانۀ شما تأثيرگذار است. متوجه شده‌ام كه برخي هزينه‌ها مثل اجاره خانه يا هزينه حمل و نقل عمومي در كرايس‌چرچ كمتر از اوكلند و ولينگتون است.

خب حالا مي‌توانم بگويم كه براي يك زندگي دونفره، با مبلغي معادل ۲۰۰۰ (تا ۲۵۰۰) دلار نيوزيلند بشود زندگي راحتي داشت. يعني ما كه داريم. اجارۀ خانه، هزينه خورد و خوراك، هزينه برق و تلفن و اينترنت، بنزين و رفت و آمد، و برخي هزينه‌هاي كاملاً ضروري زندگي ما همين حدود مي‌شود. البته اين را هم بگويم كه درآمد مشاغل اينجا عموماً بالاتر از اين حرف‌هاست و اگر كسي مشغول به كار شود، دستش بازتر است.

امّا هزينه ها!

اصلي‌ترين هزينه زندگي شما در اينجا هزينه كرايه خانه است. يك تفاوت عمده كه هزينه اجاره خانه با ايران دارد، نحوه پرداخت آن هست. اينجا چيزي به نام پول پيش به آن معني كه در ايران هست وجود ندارد و شما به طور معمول معادل 2 هفته از اجار‌ه‌تان را به عنوان پول پيش، پرداخت مي‌كنيد. ولي اصل مبلغ بايد به صورت اجاره هفتگي به صاحبخانه پرداخت شود. به همين خاطر براي پرداخت اجارۀ يك خانه دو‌خوابه چيزي بين ۱۰۰۰ تا ۱۳۰۰ دلار در ماه كنار بگذاريد. اين مبلغ بسته به كيفيت خانه، مبله بودن آن، محله‌اي كه خانه اجاره مي‌كنيد و مواردي از اين دست متفاوت خواهد بود.

در خصوص انرژي، مي‌شود گفت تنها انرژي مصرفي جدي در نيوزيلند انرژي برق است كه دست بالا، حدود ۱۰۰ دلار در ماه برآورد مي‌شود. اين مبلغ به طور معمول در زمستان‌ها كه از وسايل گرمايشي استفاده مي‌كنيد، تا حدود 200 تا 300 دلار افزايش مي‌يابد. آب هم در نيوزيلند (يا دست كم در شهر ما) رايگان است. 

امّا دربارۀ خورد و خوراک! گفتن این یکی واقعاً سخت است. باور كنيد سخت است، ولي شما فرض کنيد ۵۰۰-۶۰۰ دلار مثلاً. كمتر بشود هنر شماست در صرفه‌جويي و درز گرفتن از هزينه‌هاي اضافه. براي بيشتر شدن هم كه الي ماشاءاله جا دارد.

هزينه ارتباطات شامل تلفن و اينترنت مي‌شود كه پلن‌هاي مختلفي دارند و بسته به اينكه كدام ابزار ارتباطي بيشتر مورد نياز باشد و به چه ميزان، مي‌توان طرح مطلوب را انتخاب كرد. ولی در کل این هزینه بین ۷۰ تا ۱۵۰ دلار بیشتر نخواهد شد. هزينه تلفن همراه هم كه آنقدر سر سام آور است كه استفاده از موبايل را عملاً تبديل به يك كالاي لوكس مي‌كند، آن‌هم با آن همه برنامه‌ها و گزينه‌هاي مختلف كه سر در آوردن از آن‌ها مي‌تواند موضوع يك تز فوق‌ليسانس شود. البته هزینه‌های شرکت 2Degree آنقدر معقول هست كه در ذهن بگنجد.

اوضاع حمل و نقل عمومی در اينجا خوب و كار راه‌انداز است و مي‌توانيد با كمك ناوگان اتوبوس‌راني در تمام مسيرها سيروا في ‌الارض كنيد. تاكسي را هم بهتر است كلاً به عنوان يك گزينه به حساب نياوريد، مگر اينكه كرايۀ بالاي آن برايتان مهم نباشد. امّا اگر بخواهيد به عادت شهرنشيني در ايران تا سركوچه را هم با ماشين برويد، بايد رقمی بيش از ۲۰۰ دلار در ماه را پای بنزین نازنین‌تان بنویسید، چون هزینه بنزین در اين گوشه دنيا، بسیار بالا و ناخوشایند است.

همين ديگر، اين‌ها مهمترين هزينه‌هايي بود كه در ماه محقق مي‌شوند. يك سري سايت هم مي‌توانم معرفي كنم. می‌توانید سايت‌های Countdown و Pak'nSave و New World و Funky Pumpkin را ببينيد، براي هزينه اقلام خوراكي.

سايت Real State را هم ببينيد براي گزينه‌هاي پيش‌رو براي خانه. چرخي هم در سايت Trade me بزنيد براي خريد اقلام دست دوم، من جمله ماشين، كه اينجا بسيار رايج است. 

و از آنجايي كه فروشگاه‌هاي نيوزيلند براي فروش يك هل پوچ هم سايت دارند، سايت‌هاي چند فروشگاه بزرگ را هم مثل Farmers و Kmart و Warehouse مي‌توانيد چك كنيد براي خريدهاي نسبتاً ضروري ديگر. اگرچه براي خريد هوشمندانۀ اقتصادي بايد از روش‌هاي ديگري هم كمك بگيريد، مثل خريد در زمان‌هايي كه اجناس به تخفيف‌هاي فصلي، موردي، مناسبتي و ... بر مي‌خورند.

آخر سر يك نكته‌ ديگري هم بگويم در مورد همسايه شمالي خودمان كه معرف حضور خوانندگان دائمي وبلاگ هستند ايشان. خوب همسايه‌ايست خدا وكيلي، تا به حال راهنمايي‌هاي خوبي كرده‌اند به ما. ايشان يك پستي دارند مشابه همين پست، در خصوص هزينه‌هاي زندگي كه دقيق و كامل است. من هرچه اينجا گفتم بهترش آنجا هست. شما برويد يك سري هم به اين همسايۀ ما بزنيد كه اين روزها خدا سر به سرشان گذاشته است با طوفان‌هاي تورنادو.

ديگر چيزي به ذهنم نمي‌رسد، اگر چيزي جا مانده، يك تقلبي برسانيد تا به پست اضافه‌اش كنم.

..........

خیلی بعدنوشت: گفتم بعد از دو سال یک مطلبی اضافه کنم به این پست و بگویم لحاظ کنید که در طول این دو سال یک مقدار تورم داشتیم اینجا. به ویژه به خاطر زلزله دو سال پیش، قیمت مسکن در کرایس‌چرچ به میزان قابل‌توجهی بالاتر رفته.
به علاوه این نکته ظریف که هزینه‌ها در آکلند و ولینگتون از کرایست‌چرچ بالاتر بود، بالاتر هست و احتمال زیاد تا مدت‌های مدید خواهد بود.

نوشته شده در شنبه هفدهم اردیبهشت ۱۳۹۰ساعت 8:52 گاه‌نوشته‌هاي مریم | |