فصل ديگر زندگي

در ادامه پست قبل بد نیست در باب خوراکی‌ها هم حرفی بزنیم. تقریبا همه شهرهای بزرگ نیوزیلند، به ویژه آکلند فروشگاه مواد غذایی ایرانی دارند. تعدادشان زیاد نیست. خیلی هم بزرگ نیستند، ولی مایحتاج ضروری و اقلام پرمصرف ایرانی درشان یافت می‌شود. البته که به طور متوسط هزینه بالاتری باید برایشان پرداخت و شاید بعضی اقلامی که در سبد خرید شما هست در آن فروشگاه‌ها نباشد، مثل گلپر برای ما که از ادویه‌های مورد علاقه من و همسر است و اینجا یافت نمی‌شود.

اما در مورد گمرک نیوزیلند، عقیده کلی این هست که همه چیز بستگی به آفیسر شما دارد. بعضی آفیسرها اصلاً بارتان را نمی‌گردند، مگر این که مورد مشکوکی به چشم‌شان بخورد. بعضی‌های دیگر ممکن است کل بارتان را خالی کنند. بعضی از آفیسرها برحسب تجربه برخی مواد غذایی را می‌شناسند و حساسیتی ندارند (یا دارند). برخی دیگر وقتی آن مورد برایشان ناشناخته باشد آن را ضبط می‌کنند. برخی از دوستان موفق به آوردن زرشک و آلو و مغز گردو و کشک شده‌اند و برخی دیگر نه. بنایراین اگرچه گمرک نیوزیلند قوانین مشخص و نسبتاً سخت‌گیرانه‌ای دارد، ولی باز هم بسته به این که کدام آفیسر مسئول بررسی بارتان باشد، نتیجه متفاوت است. اما یک سری قوانین کلی را بد نیست بدانید، مثل این که:

مواد غذایی تازه مثل میوه، سبزی و غذا کلاً منع ورود دارند. مواد غذایی که حاوی هسته و دانه باشند ممنوع است و احتمال این که اجازه ورود ندهند خیلی زیاد است. همین طور هر نوع گیاه و یا دانه گیاهی، مثل بذر یا پیاز گیاهان. در واقع، هر چیزی که احتمال بدهند که امکان کشت آن وجود دارد یا می‌تواند ناقل آلودگی برای محیط زیست باشد، قطعا جلویش گرفته می‌شود.

عسل و مواد لبنی تقریباً به هر شکلی ممنوع است. حتی کشک خشک را اگر بدانند که کشک است (که بعضی آفیسرها آن را می‌شناسند) اجازه ورود نمی‌دهند.

روی مواد فرآوری شده (مثل آجیل بو داده، شیرینی‌ها، ادویه‌ها) و مواردی که در بسته‌بندی‌های صنعتی باشند معمولاً حساسیت خاصی ندارند. بنابراین حدالمقدور مواد خوراکی مثل سبزی خشک یا عرقیجات را در بسته‌بندی‌های صنعتی بیاورید. 

روی داروهای معمول و با حجم کم هم دست نمی‌گذارند، ولی اگر بتوانید نسخه همراه داشته باشید، مخصوصاً اگر مقدار داروها زیاد باشد، خیلی بهتر است. 

صنایع دستی و لوازم ساخته شده از چوب، پوست، پر و امثال آن هم که کلاً اجازه ورود نخواهند داشت. همین طور خاک و اقلامی که خاک به آن چسبیده باشد، مثل کفش‌ها.

بعضی اقلام را کلاً ضبط می‌کنند و به قولی معدوم می‌شوند. بعضی اقلام را که مورد تردید است حاضرند بعد از بررسی در آزمایشگاه خودشان و اطمینان از سلامت آن تحویلتان بدهند. هزینه آزمایش البته با شماست و معمولاً آنقدر هست که قید خود جنس را بزنید.

و آخر اینکه لطفاً اطلاعات وب‌سایت گمرک نیوزیلند را حتماً به دقت بخوانید و فرمی که در هواپیما به شما داده می‌شود برای اعلام اقلامی که همراه دارید با دقت پر کنید. اطلاعات غلط یا اعلام نکردن اقلام ممکن است تا 400 دلار جریمه برایتان به همراه داشته باشد. البته این که در آن فرم اعلام می‌کنید که اقلامی مثل مواد غذایی یا دارو همراه دارید به این معنی نیست که لزوماً اجازه ورود به آن‌ها داده نمی‌شود یا حتماً بازرسی می‌شوند.

وبلاگ KoruShade یک پست به نام "گمرک و ورود به نیوزیلند" دارد که نحوه پر کردن این فرم، به علاوه یک سری اطلاعات مفید دیگر را توضیح داده است. اساساً پیشنهاد می‌کنم این وبلاگ را خوب بخوانید. اطلاعات خیلی مفیدی دارد که ماحصل زحمت، وقت و تجربه زیاد نویسندگانش هست. همین‌طور دو پست "چی بیاریم، چی نیاریم" 1 و 2 وبلاگ دو مهاجر را هم بخوانید. شاید برای جمع کردن وسایل مورد نیازتان الهام‌یخش باشد.

نوشته شده در پنجشنبه نهم خرداد ۱۳۹۲ساعت 2:11 گاه‌نوشته‌هاي مریم | |

Design By : Night Melody